माझं काही खरं नाही...

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

मी डबा आणला नाही म्हणून ती आपला डबा तसाच परत घरी नेते, आणि मी मात्र तिच्या वेंधळेपणाच्या गोष्टी मित्रांत फुलवतो.

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

कुत्रं अंगावर आलं म्हणून मैत्रिणींच्या गर्दीतही ती फक्त मलाच बिलगते, आणि मी मात्र भोवतालच्या हशात मिसळत 'घाबरट' म्हणून तिलाच धपाटा देतो.

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

तिने तोडलेल्या दाराचं हॅण्डल दुरुस्त केलं म्हणून ती अभिमानानं माझी पाठ थोपटते, आणि मी मात्र tv game मध्ये disturb केलं म्हणून तिच्यावरच खेकसतो.

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

मी सांगावं म्हणून ती एकच गणित परत परत चुकवते, आणि मी मात्र S. L. Loney चा reference देवून मोकळा होतो.

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

Chemistry च्या practical ला ती सारखी सारखी माझ्या opposite टेबलावरच्या मैत्रिणीपाशी घुटमळते, आणि मी मात्र confirmation test चे निकाल नाचवत lab बाहेर पळण्याचे plans रचत असतो.

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

पहिल्या पावसात ओलेत्या अंगाची थरथर ती माझ्या स्पर्शाने पांगवते, आणि मी मात्र आकाशातल्याइंद्रधनुष्याचं physics समजावून सांगत राहतो.

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

कानपूरला निघालेल्या पुष्पक express ला तीचे हिरमुसले हात पून्हापून्हा टाटा करतात, आणि मी मात्र एकएक स्टेशन मागे टाकत पुढील career ची स्वप्न रंगवण्यात मग्न असतो.

माझं काही खरं नाही... आणि प्रेमाचं तर त्याहून नाही

अचानक... ब-याच वर्षांनी मला तिची आठवण होते. google सर्च करत मी तिच्या college च्या फोनपर्यंत पोहोचतो आणि तिची ओळख काढत चौकशी करतो...

ती गेलेली असते... सोडून... पुढचा कुठलाही पत्ता न देता... कधीच परत न येण्यासाठी!

आणि मी मात्र श्वेताच्या मृत्युदुताला, त्या निर्जीव receiver ला हातात तसाच धरुन असतो.... सजीव दगडासारखा

माझं काही खरं...